Odpusty za dusze w czyśćcu Dzień Zaduszny kieruje naszą uwagę na czyściec. Myślimy o zmarłych, którzy nie osiągnęli jeszcze nieba, ale w tej niebieskiej „poczekalni” dojrzewają do pełni miłości. Jak można pomóc zmarłym, czyli duszom w czyśćcu cierpiącym można przeczytać w krótkim kazaniu umieszczonym powyżej…
„GOŚĆ NIEDZIELNY” w najnowszym numerze zamieszcza obraz Matki Bożej Szkaplerznej ratującej dusze czyśćcowe, jest to olej na płótnie, późny XVII wiek. Obraz znajduje się w Galerii w Brooklynie.
Karol Wojtyła od młodości zawsze nosił Szkaplerz na szyi. Miał go wówczas, gdy za okupacji potrąciło go auto, kiedy wracał z pracy w kamieniołomach w podkrakowskim Solvayu. Miał go również podczas zamachu na Placu Świętego Piotra, pamiętnego 13 maja 1981 roku, gdy kula, prawie na słonia, nie odebrała mu życia.
Minęło właśnie 200 lat od śmierci Tadeusza Kościuszki.
Kraków w tym dniu śpiewał:
„O Ty, coś kochał nad życie
Ojczyznę, Wolność i Sławę,
Kościuszko, Polski zaszczycie,
Żegna Cię jej plemię prawe!”
Biskup krakowski – Paweł Woronicz, celebrując Mszę żałobną powiedział wtedy:
DOMINICANTES, czyli na Mszach Świętych w ubiegłą niedzielę 15 października 2017 roku było nas 1534 parafian, a w 2016 roku było 1345, czyli o 189 więcej niż rok temu. Jest to niewątpliwie zasługa Misji Świętych. Od 2006 roku – (dominicantes 2120), czyli w ciągu 12 lat ubyło nas na Mszach w kościele 586 osób. Ale trzeba wyraźnie zaznaczyć, że w analogicznym czasie zmniejszyła się liczba parafian o 506 osób (było nas w 2006 – 7063 parafian, a jest aktualnie 6557, wielu się wyprowadziło, inni zmarli).
„Niechaj bezbożny porzuci swą drogę(…), niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje” (Iz 55,6-9).
„Odchodzący od Kościoła nie wiedzą, co tracą, bo ci, co są w Kościele, bardzo rzadko wiedzą, co mają”.
7. lecie pobytu relikwii św. o. Pio w naszej parafii „W tej chwili jesteśmy bardzo szczęśliwi, że nasze dziecko jest zdrowe, rozwija się prawidłowo, biega, uśmiecha się. Dziękujemy Świętemu Ojcu Pio, że uzdrowił naszą córkę. Naszym zdaniem był to cud” – wdzięczni rodzice Julki. Więcej…
Życie nienarodzone, życie duchowe, życie ostateczne.Misje Święte w parafii są takim wielkim przypominaniem rzeczy ostatecznych, bo wszystkich nas czeka śmierć, rozkład ciała.
Co trzeba robić? Ano trzymać się przykazań!
Łacińska sentencja mówi:
„Quidquid agis prudenter agas, et respice finem” – co się tłumaczy:
„Cokolwiek czynisz, czyń roztropnie i patrz na koniec”.
Trudno nie zauważyć, że ludzie tej ziemi byli bardzo maryjni, a skoro tak, to byli ducha polskiego. Skąd przynieśli obraz? Przecież nie z bawarskiego, a więc niemieckiego, Altöetting, lecz z polskiej Częstochowy. Pamiętajmy, że ostatni z Piastów, król Kazimierz Wielki sprzedał Śląsk Czechom w 1348 roku, a więc Pszów był już od 400 lat poza granicami I Rzeczpospolitej, kiedy Pszowianie wyruszyli za granicę do Częstochowy.
To cud, że zachowali wiarę katolicką i polską mowę.
Niedziela albo szariat „Gdy z życia znika niedziela, to wraz z nią znika Bóg” – Benedykt XVI Zachowały się też świadectwa pisarzy chrześcijańskich, w których stwierdzali: „my żyjemy zgodnie z dniem Pańskim, w którym i nasze życie wzeszło jak słońce. Jakże moglibyśmy żyć bez niego?” –…
Misje Parafialne, to reanimacja parafialnego molocha, to wielka walka o te 80% parafian, które uległy „ojcu kłamstwa - zwodzicielowi” i uwierzyły, że Pan Bóg nie jest im na co dzień potrzebny. Wystarczą okolicznościowe zabiegi religijne, a tak chcą mieć święty spokój. Nie zauważają, że relatywizm,…